İmkansızlık İçinde

Ne gün geceyi, ne gece gündüzü bilir

Sen gittin uzaklara, bir gün görüşür müyüz bilmem.

Belki çoktan kaybettim duyguyu, sel misali,

Özlüyorum seni; kendime bile demeye çekiniyorum.

Ömrüm nerede son bulur bilmem ama,

Nefes alan bir ölüyüm aslında, belki farkında bile değilsin.

Kapana kısılmış bir kurt gibiyim, ilerleyemiyorum,

Sağım solum kapalı biliyorum, ne yapacağımı bilmiyorum.

Aklım kalbime, kalbim aklıma sığmıyor,

Çıkar yolu olmayan bir yoldayım, içim yanıyor.

Ne sana anlatabiliyorum, ne de kendime,

İmkansızlık içinde bocalıyorum.

Bu duygu nedir bilmiyorum; aşk mı, sevda mı?

Senin de beni anladığını hissediyorum,

Sen de çıkmazdasın biliyorum.

Belki bir gün görüşürüz, bilmiyorum...

Ben ecelimi bekliyorum, içime sığmayan bir ben ile.

Seni galiba seviyorum, kendime bile diyemiyorum.