Ne gün geceyi, ne gece gündüzü bilir Sen gittin uzaklara, bir gün görüşür müyüz bilmem. Belki çoktan kaybettim duyguyu, sel misali, Özlüyorum seni; kendime bile demeye çekiniyorum. Ömrüm nerede son bulur bilmem ama, Nefes alan bir ölüyüm aslında, belki farkında bile değilsin. Kapana kısılmış bir kurt gibiyim, ilerleyemiyorum, Sağım solum kapalı biliyorum, ne yapacağımı bilmiyorum. Aklım kalbime, kalbim aklıma sığmıyor, Çıkar yolu olmayan bir yoldayım, içim yanıyor. Ne sana an

Bu yazı beş yıl bir kenarda kaldı. Çok değer verdiğim birinin hatırlatması üzerine unutulduğu yerden çıktı... Elimde bir kitapla bu kadar uzun süre oturduğumu hiç hatırlamıyorum. İslam’ın en çok tartışılan kişiliklerinden biri olan Arabi’nin Fusûs Ül-Hikem  kitabı. Kütüphanemde yıllardır duruyordu. Milli Eğitim Bakanlığı Şark İslam Klasikleri serisinden 1992 de çıkmış çevireni Nuri Gençosman. Elimde çok tutmuş olmamın sebebi, anlaşılmazı zor olması. Belki derinliğinden, belki

Türkiye toplumsal olarak o kadar hareketli aynı zamanda tarihselci bir bakışla kendini sürekli tekrar eden kaotik bir coğrafya ki, hangi...